Home » 2014 » april

Maandelijks Archief: april 2014

Het Evangelie deel B

Soms heb je meer dan anders het ‘gevoel’ dat je iets móet doorgeven; dat het van je hart moet. Dat had ik afgelopen zaterdag (de zaterdag tussen Goede Vrijdag en Pasen), toen ik tijdens de zangavond kort het Woord mocht doorgeven aan de hand van Kolossenzen 3:1-4. Hieronder een beknopte weergave ervan. Ik hoop dat het tot zegen mag zijn voor alle lezers.

‘Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.’

Goede Vrijdag en Pasen zijn verbonden door twee onlosmakelijke waarheden; ten eerste dat Jezus móest sterven en ten tweede dat Hij ook moest opstaan. Het ene kon niet bestaan zonder het andere. Zonder sterven is er geen vrucht (Joh.12:24).

Deze waarheden gelden niet alleen voor Jezus Christus, maar ook voor een christen. Ik móet sterven en daarna ontvang ik een nieuw leven. Let wel: we zijn met Christus opgewékt; niet opgestaan. Hij stond met lichaam en al op uit de dood, maar voor ons ligt de lichamelijke opstanding nog in het verschiet (1Kor.15:20-23).

Deze verzen uit Kolossenzen 3 bepalen ons bij de eenheid die er is tussen Christus en een christen. Die eenheid heeft betrekking op het verleden (dat wat er gebeurd is), op het heden en op de toekomst.

  • We zijn met Christus gestorven en opgewekt.
  • We worden opgeroepen om ons leven te leiden in het besef dat we met de verheerlijkte Christus verbonden zijn (Ef.2:6), Die zit aan de rechthand van Zijn Vader.
  • We zullen straks – bij Zijn verschijning – met Hem in heerlijkheid geopenbaard worden.Alles wat met Hem gebeurde en gebeurt, geldt ook voor ons die in Hem geloven. We zijn met Hem verbonden zoals een lichaam verbonden is met het hoofd (Ef.1:22-23). Zoals een spons water opneemt en het water overal komt waar de spons ook is, zo zijn we als christen één met Christus.

Dat de Heere Jezus voor mij stierf (dus in plaats van mij) en daarna ook opstond in het opstandingsleven, is doorgaans de bekende waarheid van het evangelie. Dat ik ook mét Hem stierf en mét Hem opstond in het nieuwe leven, is helaas minder bekend. Deze waarheden zijn echter niet los te koppelen. Ze horen bij elkaar als twee kanten van een munt en geven samen weer hoe groot de genadegift van God door Christus is. Hij betaalde niet alleen mijn schuld, maar schonk me ook een nieuw leven, waarin de zonde en de satan geen recht meer op ons hebben (Rom.6:6-7; Kol.1:13). Hij gaf me alles wat nodig is om een leven te gaan leiden voor Hem.

Sommige christenen zoeken – soms omdat anderen dat van hen verlangen – naar een aanwijsbaar punt in hun leven waarop ze van dood levend zijn geworden. Bij iedere christen is er uiteraard een moment van wedergeboorte (Joh.3:3,5), maar niet iedereen kan dit moment op de dag en het uur af aanwijzen. Echter, de basis voor het moment waarop ons leven veranderd is, is 2000 jaar terug al gelegd. Dat moment ligt verankerd in het sterven en de opstanding van Jezus Christus.

Ons natuurlijke leven eindigt bij de dood. Ons leven als christen begint bij de dood. Waar het leven van Christus in mij start, moet mijn leven stoppen. Koning Jezus wil Zijn plaats in ons leven niet delen met koning Ik. God houdt zich niet bezig met het opknappen van zondaren, maar Hij wil ze vernieuwen. Dat is de radicale boodschap van het evangelie (Rom.12:1-2; Gal.2:20; 2Kor.5:17).

Deze troonswisseling is de diepste reden van ‘de strijd om in te gaan’; de worsteling die je kunt ervaren om bij het kruis te komen en te rusten op het offer van Christus. De satan weet namelijk dat hij je kwijt is op het moment dat je de waarheid van het kruis aanvaardt. Hij weet dat je leven zal veranderen als het leven van Christus in ons begint.

‘Zoek de dingen die boven zijn…’ Dat is de opdracht die uit dit alles voortvloeit. De keuzes die je maakt in het nieuwe leven zijn anders dan de keuzes die je maakte in het oude leven. Dat móet niet alleen –omdat het Gods wil is – maar het kán ook. De Heere Jezus gaf Zijn leven niet alleen om mijn schuld te betalen, maar ook om mijn leven te vernieuwen. Hij deed geen half werk, maar gaat verder en maakt af wat Hij begon te doen. Laat dit ons bemoedigen.

Het vooruitzicht op de openbaring met Christus in heerlijkheid is het bewijs dat de Heere gelooft in Zijn eigen werk in ons leven. Hij kent de kracht ervan. Hij weet wat er uit voort zal groeien (1Thess.3:13; 2Thess.1:10). Het is Zijn verlangen om straks te verschijnen met een gemeente die geheiligd is; die het levende bewijs is van Zijn opstandingskracht. Laat dit vooruitzicht ons motiveren om keuzes te maken naar Zijn wil. Laat dit vooruitzicht ons kracht geven om ook door te gaan als we de prijs moeten betalen voor het volgen van Christus.

‘Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.’

Ons gevoel zal deze feiten doorgaans niet bevestigen. Ons verstand evenmin. De vraag die er voor ons allen ligt, is of we de Heere op Zijn Woord geloven; of we Zijn waarheid willen stellen boven onze waarheden.

  • Ik ben met Hem gestorven! Geloof ik dat?
  • Ik ben met Hem opgewekt! Geloof ik dat?
  • Ik kan keuzes maken die in overeenstemming zijn met Zijn wil! Geloof ik dat?
  • Ik zal straks met Hem verschijnen in heerlijkheid! Geloof ik dat?

 

De heilige kus

Op onze wijkbijbelkring bestuderen we dit jaar de brieven van Paulus aan Thessalonica. Gisteren hebben we tijdens de bijbelstudie een beginnetje gemaakt met het in praktijk brengen van de ‘heilige kus’ (1Thess.5:26). De persoon die als laatste binnen zou komen, zou een warm welkom krijgen van de aanwezigen van het andere geslacht… Zoals gezegd: echt een voorzichtig beginnetje dus. Tja, de heilige kus… Deze opdracht van Paulus (die hij in vier van zijn brieven geeft) roept al gauw een mix op van hilariteit en verlegenheid. Echter, na al die studies waarin we bezig zijn geweest met het begrijpen en toepasbaar maken van het onderwijs van Paulus, ontkomen we er uiteraard niet aan om ook deze tekst serieus te nemen. De tijd zal het leren hoe we ermee verder gaan. Over een fijn onderling contact hebben in ieder geval nooit te klagen gehad.
Dit gebeuren is een mooie aanleiding om na te denken over ons bijbelleesgedrag. Wat doen we als we iets lezen wat niet in ons kader past of wat we niet gewend zijn? Wanneer noemen we iets ‘cultureel gebonden of tijdsgebonden’ en wanneer passen iets wel direct toe op onze eigen situatie? Welke maatstaf hanteren we hierbij? Als je in dit geval zegt dat deze opdracht alleen geldt voor ‘broeders’, maar je betrekt de opdrachten in andere teksten voor ‘broeders’ ook op ‘zusters’, omdat het ons daar goed uitkomt, wat bedoelen we dan als we het hebben over ‘bijbelstudie’? Wat bedoelen we als we zeggen dat we de Bijbel van kaft tot kaft als waarheid beschouwen? Goed om eens over na te denken. Gods Woord is er immers niet om zomaar mee te doen wat we willen.
In het najaar hoop ik in Sliedrecht les te geven in hermeneutiek en ook zijn er plannen om in Gouda een serie avonden te geven op dit vlak. Dergelijke informatie kan je helpen om ‘grip te krijgen’ op je bijbelleesgedrag. Het is de Heilige Geest die ons ten diepste Gods Woord doet verstaan, maar Hij wil ons verstand daar zeker bij inschakelen. Heb je interesse om mee te doen in Gouda, neem dan gerust contact op met ons.

In het Zoeklicht

Vandaag is de nieuwe editie van het Zoeklicht uitgekomen, met daarin een kort artikel over de studiedag die we binnenkort in Doorn gaan houden. Veel mensen lezen dit blad en het is te hopen dat daardoor ook veel jonge mensen op deze studiedag zullen afkomen. Ooit ben ik abonnee van het Zoeklicht geweest, maar ik had toen nooit kunnen vermoeden dat ik er nog eens met foto en al in zou komen te staan. Mooi om deze dag samen met broeder Christian te doen. De lach op de foto is misschien niet zo passend voor dergelijke artikelen. Als je het over een donkere eindtijd hebt, moet je misschien anders kijken… Wij dachten aan het licht. ;-)