Home » Overdenking

Categorie Archief: Overdenking

Eigen volk eerst…

Nationalisme en globalisering, het zijn thema’s die (tegenwoordig) een grote rol spelen in de koers van landen en continenten. Eigen land eerst, of de verbinding zoeken met de wereld, of iets daar tussenin. Ook de verkiezingsstrijd tussen Le Pen en Macron wordt door deze thematiek beheerst. ‘Wat zou de Heere Jezus hier van vinden? Aan welke kant zou Hij staan?’ Dat vroeg een van de kinderen toen ik iets verteld had over de politieke situatie in Frankrijk. Een voor de hand liggende vraag, met – in dit geval – ook een voor de hand liggend antwoord: Jezus had het heil van heel de wereld op het oog, dus… Jezus was zeker geen nationalist. Inderdaad, in Titus 2:11 lezen we dat de zaligmakende genade van God is verschenen aan alle mensen. Als we echter wat meer Bijbelse gegevens hierbij betrekken – en dat deden we ook met de kinderen – blijkt dat dit vraagstuk meer kanten heeft. Jezus kwam op aarde als Zaligmaker om Zijn volk  – het Joodse volk – te redden van hun zonden (Mattheüs 1:21). Toen een niet-Joodse vrouw naar Hem toekwam met de vraag om haar te helpen, zei Jezus: ‘Ik ben alleen maar gezonden naar de verloren schapen van het huis van Israël’ (Mattheüs 15:24). Hoe verhouden dergelijke teksten – feiten – zich tot de waarheid dat Jezus Christus het heil van alle mensen op het oog heeft (1Timotheüs 2:4)? Als we bereid zijn om Gods Woord de antwoorden te laten geven, zal het ons duidelijk worden dat God een plan uitwerkt in de tijd en dat Hij in dat plan een bepaalde volgorde aanhoudt. De Heere heeft Israël uitgekozen om Zijn volk te zijn, met als uiteindelijk doel dat het tot heil zal zijn voor alle volken (Genesis 12:1-3), in de eerste plaats dóór de Messias, maar tevens doordat het volk tot bekering zal komen en zo het evangelie van het Koninkrijk aan de wereld zal brengen. Een groot deel van Gods Woord beschrijft hoe de Heere met Zijn eigen volk tot dit doel wil en zal komen. Vanuit één natie het heil voor de hele wereld realiseren… Dat is aardse machthebbers nog nooit gelukt, maar het zal gebeuren als Jezus Christus op aarde Koning zal worden (Psalm 72).

Precies op tijd

Heb je jezelf ooit gerealiseerd dat het moment waarop de Heere Jezus op aarde kwam alles te maken heeft met het Joodse volk? Deze preek, die gehouden werd tijdens een gezinsdienst rond kerst, neemt je mee naar de betekenis van Galaten 4:4. ‘Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet.’

Geluidsopname, presentatie en preekschets

Ik ga weg en ik neem mee…

Je hart is net een huisje… waar allerlei gedachten wonen. Onzichtbaar voor mensen reizen ze de hele dag met je mee, waar je ook heen gaat.

Als je in de Heere Jezus gelooft, komt Hij met Zijn Geest in je hart wonen. Dan is ook Hij voortaan altijd bij je, overal waar je bent (Romeinen 8:8-9).

Wist je dat je zelf ook meereist in Iemands hart? Dat is het hart van de Heere Jezus. In Zijn hart zijn alle mensen die in Hem geloven; ook jij als je in Hem gelooft. Overal waar Hij is en bij alles wat Hij meemaakt was en ben je bij hem. Zullen we eens wat teksten lezen? Toen Hij aan het kruis hing en stierf (Romeinen 6:8)… Toen Hij opstond… Toen Hij naar de hemel ging… Nu Hij in de hemel is (Efeze 2:5-6)… Niemand ziet het dat ik zo dicht bij Hem ben, maar toch is het zo. Als Hij terug komt zal iedereen het zien dat ik bij Hem hoor. Samen met Hem zullen we zichtbaar worden voor iedereen op aarde (Kolossenzen 3:3-4)…

Met dit voorbeeld probeerde ik tijdens de gezinsbijbelstudie over de Efezebrief aan de kinderen uit te leggen wat er bedoeld wordt met ‘Hij heeft ons mee opgewekt en ons een mede een plaats gegegeven in de hemelse gewesten, in Christus Jezus’ (Efeze 2:6). Ook al proberen we de bijbelstudies eenvoudig te houden, dan nog komen er dingen langs die wat meer inzet vragen om te kunnen begrijpen.

Het gaat hier over het geheimenis, wat Paulus namens de Heere aan ons uitlegt (Efeze 3:4-5). Het is niet makkelijk voorstelbaar hoe dit alles zit, maar het belangrijkste is dat je het aanvaardt als waarheid. Als je gaat begrijpen en aanvaarden wat je nieuwe identiteit IN CHRISTUS is, nadat je tot geloof gekomen bent, zal dat je enorm helpen om de dingen hier op aarde te duiden. Ik ben weg en ik laat los…

Mijn dochter van 11 dacht even na en zei: ‘Pap, kun je in de Bijbel ook bewijzen vinden dat dit echt zo is?’ Ik heb haar laten zien wat er staat in Efeze 6:12, waar duidelijk wordt dat we niet in gevecht zijn tegen aardse wezens, maar tegen geestelijke machten in de hemelse gewesten. Hoe kunnen we daar in gevecht zijn, als we daar niet aanwezig zijn?! ‘Ja, dat is eigenlijk wel logisch’, was haar antwoord. Het geeft me weer nieuwe moed om het te blijven uitleggen, ook aan volwassenen.

De EU in 12 seconden

Het valt niet mee om in 12 seconden de ins en outs van de EU op te sommen. Datzelfde merkte ik tijdens de voorbereiding van een spreekbeurt over Gods plan met Israël. Een half uur tijd stond me ter beschikking om Gods plan met Israël – wat vanaf Abraham gerekend ca. 4000 jaar oud is – uiteen te zetten. Dat is omgerekend net zoiets als de 25 jaren geschiedenis van de EU samenvatten in 12 seconden. Zie hier mijn poging.

GeluidsopnamePresentatie

Visie op Israël moet toch ergens beginnen…

Eensgezindheid

Tijdens de zomervakantie mocht ik bijbelstudies geven op camping de Sikkenberg in Onstwedde. Ondanks de verschillende kerken en gemeenten waaruit campinggasten afkomstig waren en de verschillen in visie op bepaalde punten, hebben we rondom het Woord veel eensgezindheid ervaren. Best bijzonder dat dit zo kan in Nederland, waar we juist zo goed zijn in het benadrukken van de verschillen en het optrekken van muren.

Dat het niet vanzelfsprekend is om als gelovigen eensgezindheid te ervaren, wordt duidelijk als we Filippenzen 4:1-3 lezen. Paulus roept Euodia en Syntyche ertoe op om eensgezind te zijn in de Heere. De vertalingen van deze verzen maken duidelijk dat het om een of twee vrouwen moet gaan. Mogelijk hadden ze ruzie, maar zeker weten we dat niet. De kwestie is in ieder geval belangrijk genoeg om in een algemene brief genoemd te worden.

Deze mensen hebben veelzeggende namen. Euodia betekent ‘goede reis’ en Syntyche betekent ‘gelukkig samenzijn’. Prachtige namen als we ze koppelen aan het onderwijs wat Paulus in de Filippenzenbref geeft over gemeente-zijn. We zijn samen op reis naar de ontmoeting met de Heere (1:10-11) en hebben onderweg een bemoedigende en opbouwende relatie met elkaar. Helaas is er op het moment dat Paulus de brief schrijft van die goede relatie niet zoveel te merken. Ze zijn niet eensgezind, hoe dat er dan verder aan de buitenkant uit mag zien.

Wat wordt bedoeld met ‘eensgezind zijn’? Het woord is afgeleid van ‘gezindheid’, wat we zeven keer in de brief aan de Filippenzen tegenkomen. In de Griekse cultuur wordt dit woord gebruikt voor diafragma ofwel het middenrif en is afkomstig van een woord wat ‘beteugeling’ betekent. Op deze manier kennen we het ook als onderdeel van een camera. Het diafragma beheerst de lichtbundel. Zo bepaalt het begrip ‘gezindheid’ ons bij het middelpunt van ons leven, bij onze diepste gezindheid, de plek waar ons handelen tot stand komt. In ons innerlijk moeten ook de dingen in beheerst worden die juist niet de ruimte moeten krijgen. Eensgezind zijn betekent dus dat we samen één gezindheid hebben, ofwel dat we samen dezelfde gezindheid hebben. Het is een hartsverbondenheid die we als gelovigen in Christus ervaren.

Deze gezindheid kunnen we niet overnemen van elkaar. Die leren we van Christus zelf (2:5). Hij ging ons voor in het loslaten van eigen belangen, dienstbaarheid en gehoorzaamheid. Die oefenen we door Zijn weg te gaan en door onszelf uit te strekken naar het kennen van Hem in alle facetten (3:10-11). We krijgen hiervoor kracht van de Geest, door het leven van Jezus Christus in ons.

Euodia en Syntyche leven niet (allebei) met dezelfde gezindheid. Daarom krijgen ze terecht een vermaning. Paulus wil dat ze beiden vanuit Christus zullen handelen. Er is namelijk – vanuit het nieuwe leven bezien – geen excuus om dat niet te kunnen doen.

De eensgezindheid (4:2) begint bij het ‘staan’ (4:1). ‘Blijf staande in de Heere!’ Ofwel: ‘sta stevig in de Heere.’ Als dat niet het geval is, dan komt er van die (eens)gezindheid ook weinig terecht. Je verwacht soms eensgezindheid op basis van dezelfde gemeente of op basis van het lezen van dezelfde Bijbel. Het is echter een illusie dat je eensgezindheid zou kunnen ervaren met mensen die de Heere Jezus niet kennen. Alleen het kennen van Jezus is een basisvoorwaarde voor hartsverbondenheid. Het is ook een illusie dat je eensgezindheid zou kunnen ervaren als er water bij de wijn wordt gedaan, om de lieve vrede wil (de oecumenische route). Het bij elkaar houden van het Woord van de waarheid is een onopgeefbare voorwaarde.

Anderzijds kun je eensgezind zijn, zonder het over alles eens te zijn. Gelukkig maar, want anders hadden we in Nederland een groot probleem. Eensgezindheid kun je overal ervaren waar mensen leven uit de Bron Christus en waar mensen bereid zijn om in Zijn gezindheid te leven. Hoe langer je met elkaar omgaat, hoe bewuster je wel keuzes moet maken om in eensgezindheid te blijven leven. Ook al ga je met de beste intenties te werk, toch lukt het niet altijd om ‘bij elkaar te blijven’. Dat doet pijn. Dit gedeelte maakt duidelijk dat daar waar de gezamenlijke gezindheid van Christus aanwezig is, er ook een weg terug is naar elkaar.

Alle gelovigen – jong of ouder in het geloof – kunnen deze vermaning nodig hebben. Euodia en Syntyche waren ook dienstbaar geweest voor het evangelie, notabene samen met Paulus. Het is aannemelijk dat ze al langere tijd gelovig waren. Laten we er voortdurend alert op blijven hoe het er met onze gezindheid voor staat, ook als we de Heere al langer kennen. Hoe dichter we bij Hem leven, hoe meer dat ons in staat stelt om in eensgezindheid te leven.

Mooi dat Paulus ook de broeders en zusters er omheen inschakelt om deze situatie op te lossen. Hij schrijft openlijk over deze kwestie. Dit gaat ook de hele gemeente aan. We zijn immers verbonden in één lichaam. Hoe snel kan het ontbreken van eensgezindheid ook een uitzaaiende en schadelijke werking hebben! Mooi dat Paulus oproept om deze mensen te helpen. We weten niet wie Paulus hier als mijn oprechte metgezel’ aanspreekt. Feit is dat er mede-gelovigen worden ingeschakeld. Zo hebben ook wij allemaal verantwoordelijkheid om elkaar te helpen om vanuit Christus in hartsverbondenheid te leven. Als we zo met elkaar omgaan, is 4:4 niet alleen een opdracht, maar ook een gevolg. Blijdschap!